Zoals in een eerdere nieuwsbrief aangegeven: de kinderen uit SoL zullen iets vertellen over hoe ze zich voelden toen ze voor het eerst in Springs of Life kwamen wonen en hoe ze zich nu voelen. Dit doen ze in een persoonlijk geschreven brief.

Ze schrijven over wat hun bezig houdt en hoe ze hun toekomst zien. Als je hun brieven leest, zul je merken dat de wereld aan hun voeten ligt! Bij het vertalen van hun brieven (vanuit het Engels) zijn we ‘dichtbij’ de woorden van de kinderen zelf gebleven.

In deze nieuwsbrief deel 2 van dit drieluik, waarin Zena, Shamim en Fred aan het woord komen. Ze zijn biologische broer en zussen van elkaar.

Brief van Zena
Hallo, mijn naam is Zena. Ik ben 23 jaar oud. SoL is het beste huis ooit; het heeft me veel veranderd op het gebied van gedrag en heeft me een rolmodel gemaakt voor mijn broers en zussen. Ik heb veel dingen ervaren in SoL die ik niet voor mogelijk had gehouden dat ik ze ooit zou hebben, zoals andere kinderen dat hebben. Inderdaad, SoL is het beste huis om in te wonen.

Ik studeer aan de Coast Institute of Technology. Tijdens schooldagen is elke student druk bezig met zijn of haar studie. Aan het einde van ieder vak wordt er afgesloten met een proefwerk, zodat ze kunnen weten of hun studenten de stof begrijpen. Over een paar maanden zal onze school een nationale polytechnische school worden, dit is te danken aan de goede prestaties van de school. Het vak dat ik heel leuk vind is Communicatie en het vak dat ik niet leuk vind is ‘grondrecht’.

Naast het zijn van een chef-kok en serveerster, zou ik graag een zakenvrouw willen worden die kan werken en anderen kan helpen, en ook mijn broers en zussen kan ondersteunen. Wat ik heb gekregen in Sol wil ik teruggeven aan de samenleving als een vorm van dank aan God. Wat ik graag wil delen is mijn waardering voor de steun die jullie me hebben gegeven, en moge God je overvloedig zegenen.

Veel liefde en kussen van Zena

Brief van Shamim
Mijn naam is Ann Shamim en ik ben dertien jaar oud. Ik herinner me dat ik in SoL kwam, ik ging wonen in een beroemde plaats Mtwapa genaamd in Kilifi county. Ik was een klein meisje toen ik in SoL kwam. Ik kwam met mijn grote zus Zena en mijn grote broer die Fred heet.

Ik herinner me dat toen ik in SoL kwam ik een klein meisje was. Toen ik in SoL aankwam ontmoette ik een lieve moeder die mama Mary heette. Deze lieve moeder zorgde voor ons. Ik plaste nog weleens in m’n kleren en poepte nog wel eens in m’n broek en dan waste zij me en deed me schone kleren aan. Ondanks dat mijn grote ‘zus’ Amanda en ik linkshandig waren, zorgden we allemaal voor elkaar.

Ik herinner me een zaterdag dat mama Mary ons ontbijt gaf en ons vertelde dat we bij haar moesten gaan zitten en dan vertelde ze ons dat leren heel belangrijk was. En ook ’s nachts vertelde ze ons verhalen over toen ze een klein meisje was.

Helaas overleed onze lieve mama Mary op 28 december 2022. We waren zó verdrietig over dat gebeuren. Maar God zegende ons met een nieuwe moeder die mama Eunike heette. Zij is een lieve moeder en ze zorgt voor ons op een goddelijke manier en we houden heel veel van haar.
Mijn ervaring met SoL is goed, maar niet perfect, omdat in dit leven niets perfect is. Ik zie hoe belangrijk onderwijs is en daarom werk ik zo hard op school, om mijn doelen in het leven te bereiken.

Toen ik jong was ging ik naar een school in de buurt, genaamd Mtwapa primary, een goede school, goede leraren, goede leerlingen. Ik speelde voetbal en deed aan atletiek toen ik op het primaire niveau zat. Toen ik dat niveau had afgerond, ging ik naar een goede school gesponsord door katholieken. De school heette: Sino girls African friendship junior secondary school. Een hele fijne school en ook is de school ver van huis. Ik ontdek een beetje. Ook leer ik met mijn 2 broers op school. Er wordt niet gepest, je wordt niet buitengesloten. Ik speel voetbal en ook zie ik ernaar uit om volgend jaar bij het schoolteam te komen. Er zijn goede leraren die houden van de student. Er is sprake van discipline in onze school. Ik houd van alle vakken, maar er zijn sommige vakken die een beetje complex zijn, maar ik probeer goed op te letten als ze alles uitleggen.

Als ik school afsluit, zou ik graag piloot willen worden of misschien kan ik een beroemde basketbal speler worden in de hele wijde wereld. Misschien weet je, misschien kan ik een sponsor krijgen die me helpt om een goede speler te zijn.

Veel liefs, Shamim

Brief van Fred
Mijn naam is Fred Chengo, ik ben nu 18 jaar oud. Voordat ik naar Springs of Life kwam, woonde ik in een dorp genaamd Mzambarauni, dichtbij Mtwapa, bij mijn grootmoeder en mijn drie andere broers en zussen. Het leven was erg moeilijk; we konden nauwelijks voedsel krijgen en mijn grootmoeder deed echt haar best voor ons, maar er waren momenten dat we honger hadden. Op een dag herinner ik me dat papa Paul en mama Rhoda naar ons huis kwamen en met mijn grootmoeder spraken. Het volgende wat we wisten, was dat we in het huis van mama Rhoda waren. Daar sliepen we de eerste nacht en de volgende dag werden we allemaal naar SOL gebracht.

In SOL had ik in het begin gemengde gevoelens. Ik was erg bang, maar ook blij om te zien dat er voedsel was en een goede plek om te slapen. Ik herinner me dat het eten erg lekker was en we moesten snacks in onze zakken verstoppen voor de volgende dag, voor het geval er geen voedsel meer was. Mama Rhoda ontdekte het en verzekerde ons dat er de volgende dag meer voedsel zou zijn. Het werd drama toen het tijd was om te slapen. De bedden waren goed, maar sommige waren boven en ik dacht dat ik zou vallen. Mama Edith was de eerste moeder die we in SOL hadden; ze verzekerde ons dat we veilig zouden zijn. De rest is geschiedenis. We blijven genieten van het leven in Springs of Life. Ik ben gezegend met andere broers en zussen en ouders die er altijd zijn om ons door het leven te begeleiden. Ik kon niet om beter vragen.

Ik kan nu leven en heb een toekomst, andere kinderen waren niet zo gelukkig. Ik neem de tijd om na te denken over mijn morgen, daarom werk ik hard op school. Mijn school heet St. Adrian Kiongwani en het ligt in Makueni County. Ik zit nu in het derde jaar. Ik vind mijn school erg leuk. Ik breng mijn dagen voornamelijk in de klas door met een paar pauzes voor de lunch en de avond. We gaan ’s avonds terug naar de klas voor voorbereiding na ons vroege avondmaal, die meestal om 17.30 uur is. We rusten en gaan voor de voorbereiding van 19.00 uur tot 21.00 uur. In het weekend hebben we tijd om algemene schoonmaak van onze slaapzalen, kleding, enzovoort te doen, en in de middag, na de lunch, gaan we terug naar de klas voor 2 uur.

Ik zou graag een militair willen zijn om mijn land te dienen nadat ik school heb afgemaakt. Mijn rolmodel is de zoon van mama Eunike, die een militair is. Springs of Life is een goed en warm thuis en ik hou van de manier waarop we in harmonie leven, elkaar respecteren, samen als een team werken en de manier waarop onze ouders van ons houden. Ik voel me erg gelukkig om hier te zijn.

Fred Chengo